Is het niet heerlijk als je je baby een redelijk vast slaapschema kunt aanleren? Het kan vele maanden duren voordat je zover bent, maar als het eenmaal lukt, is het pure gelukzaligheid. Het laatste waar ouders van een baby over willen horen, is slaapachteruitgang, maar helaas is dat precies wat er rond de leeftijd van 10 maanden kan gebeuren. Het kan zo’n schok zijn dat het voelt alsof je weer een pasgeboren baby hebt, en je vraagt je af hoe je deze fase wel door zult komen.

Maak je geen zorgen, want we hebben een handige overlevingsgids samengesteld waar je tijdens de slaapachteruitgang rond de 10 maanden je toevlucht toe kunt nemen. Laten we er dus meteen induiken.

Het is normaal en het is tijdelijk

Het eerste wat ouders moeten begrijpen, is dat de slaapregressie rond de 10 maanden normaal is en tijdelijk. Het kan zelfs bij de meest routinematige baby gebeuren; het hoort gewoon bij de vele fasen die ze doormaken. En dat woord ‘fase’ is ook belangrijk om te onthouden, want net als elke andere fase gaat ook deze weer voorbij.

Deze twee punten zijn makkelijk gezegd, maar het kan constante herinnering en zelfs wat bemoedigende praatjes vergen om je hiervan bewust te blijven, vooral als het laat in de nacht is en je kleintje van streek is, huilt en nog lang niet rustig of in slaap is.

Over het algemeen duurt een slaapregressie twee tot zes weken. Het is geen enorme periode, maar als je er middenin zit, kan het aanvoelen als een eeuwigheid. Slaapachteruitgang komt het vaakst voor wanneer je baby een ontwikkelingsmijlpaal doormaakt, tandjes krijgt of ziek is. De ontwikkelingsmijlpalen en het tandjes krijgen gelden voor baby’s van 10 maanden.

Hoeveel slaap zou je 10 maanden oude baby moeten krijgen?

Het is ook goed om te weten hoeveel slaap een baby van 10 maanden zou moeten krijgen. Ze hebben niet zoveel slaap nodig als een pasgeborene, dus je moet je verwachtingen ook bijstellen. De meeste baby’s van deze leeftijd hebben 13 tot 16 uur slaap nodig per 24 uur. De nachtrust beslaat meestal 10 tot 12 uur. Idealiter zijn er ook twee dutjes overdag om de rest van de benodigde slaap in te halen.

Blijf vasthouden aan consistentie en een schema

Tijdens een periode van slaapregressie kan het erg verleidelijk zijn om het schema en de technieken die in het verleden hebben gewerkt, gewoon op te geven. Dit is een grote fout, want juist tijdens slaapregressie moet je nog meer op deze technieken vertrouwen.

Consistentie is altijd belangrijk, en op de leeftijd van 10 maanden is het van cruciaal belang om te voorkomen dat je baby ‘slechte’ slaapgewoonten gaat ontwikkelen. Consistentie levert meestal niet meteen resultaat op; het duurt even voordat de resultaten zichtbaar worden – maar ze zullen er zeker komen.

Omdat je baby groeit en verandert, kan het nodig zijn om het slaapschema een beetje aan te passen, maar gooi het niet helemaal overboord. Misschien zijn dutjes wel het moeilijkste voor je kleintje, of juist de nachtelijke uren. Beloof jezelf dat je je aan het schema houdt, ook al levert het niet meteen resultaat op.

Een bedtijdroutine is essentieel

Net zoals het belangrijk is om je baby elke dag op hetzelfde tijdstip in bed te leggen voor dutjes en ’s avonds, is het ook belangrijk om een bedtijdroutine te creëren. Dit zijn de dingen die je doet in de aanloop naar het slapengaan en die je baby kunnen helpen kalmeren en aangeven dat het tijd is om te slapen.

Enkele dingen die je in je routine kunt opnemen zijn:

• Stimulerende activiteiten en harde geluiden vermijden vóór een dutje of het slapengaan
• Zachte, rustgevende muziek afspelen terwijl je je kind klaarmaakt om te gaan slapen
• Gebruik een slaapzak of TOG om ervoor te zorgen dat ze zich prettig voelen en hun lichaamstemperatuur op peil blijft
• Geef ze ’s avonds voor het slapengaan een bad
• Lees ze een verhaaltje voor
• Leg ze in bed zodra je ziet dat ze in slaap vallen
• Geef zeGeef ze niet te kort voor een dutje of bedtijd te eten
• . Zorg voor gedempte verlichting in de kamer

Dit is ook een uitstekend moment om zelfkalmering te stimuleren, wat betekent dat u niet degene bent die actie moet ondernemen om ze in slaap te wiegen. Zelf kalmeren begint al vanaf drie maanden, maar tegen de tijd dat ze zes maanden zijn, moet het een prioriteit zijn om dit aan te leren.

Eventuele interacties ’s nachts moeten tot een minimum worden beperkt

Mocht je ’s nachts even bij je baby moeten gaan kijken, dan moeten de interacties tot een minimum worden beperkt. Dit betekent dat je zo min mogelijk zegt en niet lang in de kamer blijft. Dit is veel makkelijker gezegd dan gedaan en waarschijnlijk de moeilijkste tip om op te volgen. Door interacties kort te houden, laat je je baby weten dat dit geen tijd is om wakker te worden of te spelen, maar dat het tijd is om te slapen.

Je komt er wel doorheen

Midden in de slaapachteruitgang van de 10e maand kan het heel moeilijk zijn om te geloven dat er een einde aan komt en dat je er doorheen komt, maar dankzij deze tips zou je voor je het weet het licht aan het einde van de tunnel moeten zien.